حالات ارواح پس از مرگ ..........

در ابتدا لازم است به این نكته توجه داشت كه انسان برای قطع ارتباط با دنیای مادی و ورود به جهان روحی مراحلی را طی می‌كند كه برای همه یكسان نیست و فقط در یك مرحله است كه برای همه یكسان است و تفاوتی وجود ندارد آن هم در آزاد سازی روح از جسم است كه همان قطع كردن رابط و نگهدارندة میان روح و جسم می‌باشد و پس از این مرحله است كه حالات در ارواح متفاوت می‌گردد و ارواح به نسبت تفكر و عقاید و نوع رفتار و عملكرد خود در حیات مادی دچار حالات مختلف می‌گردند كه البته می‌توان آنها را به دو گروه تقسیم كرد آنهایی كه به جهان پس از مرگ معتقد هستند و آنهایی كه به جهان روحی اعتقاد نداشته و منكر وجود جهان پس از مرگ می‌باشند كه آنها را نیز به دو دسته می‌توان تقسیم كرد خوب و بد یا بی گناه و گناهكاركه میزان و اندازة آن خوبی و بدی مورد نظر ما نیست و در اینجا به حالات روحی دسته دوم از گروه دوم می‌پردازیم یعنی آنهایی كه گناهكارند و به جهان پس از مرگ هم معتقد نیستند از آنجایی كه جدا شدن روح از جسم بسیار سریع انجام می‌شود ارواح در لحظة اول متوجه این تغییر نمی‌شوند و وقتی جسم خود را می‌بینند كه بی‌حركت افتاده و خود در محلی دیگر ایستاده‌اند به فكر فرو می‌روند اما به دلیل عدم آگاهی و درك صحیح از موضوع از كنار جسد خود دور نمی‌شوند و در این حالت و به قصد بازگشت مجدد در جسم تلاش كرده و باقی می‌مانند تا اینكه ناامید شده و دست از تلاش برمی‌دارند و در آن فضای گرگ و میش گذشتة خود را به یاد می‌آورند و احساس تنهایی و ترس از اتفاقات ناشناخته وجود آنها را پر می‌كند در این دسته از ارواح چنین است كه در اثر تأثیر گذاری باورهایشان در محیط آن فضا كه تقریباً روشن و گرگ و میش است آرام آرام به تاریكی تبدیل می‌گردد و روح در فضای بسیار تاریك قرار می‌گیرد به طوری كه دیگر چیزی بجز سیاهی نمی‌بیند و در حالتی قرار می‌گیرد كه اصطلاحاً به آن برزخ می‌گویند كلاً این دسته از ارواح تا مدتها توان و درك چگونگی استفاده از توانمندی‌های روحی مخصوص آن جهان را پیدا نمی‌كنند كه آن هم منشاء درونی دارد از اینرو در این برزخ خود ساخته گرفتار می‌مانند تا اینكه ............ادامه دارد.